Lika, Hans en de plaatselijke jeugd hebben ons naar het vliegveld van Suceava gebracht. Na te zijn ingecheckt, was het tijd voor het afscheid.

Nu zitten we in de lobby te wachten tot ons vliegtuig naar Boekarest vertrekt.

Nu ga ik nog even wat uitrusten om straks als iedereen weer terug is weer wat opgewekter te zijn om morgen bij de bouw 2 dagen werk (van mij) in te halen!

Tot snel!

Eiso

Bij de werking van deze machine kan het beste gedacht worden aan een grote hark met 120 tanden die een centimeter in de bodem het grotere onkruid los maakt.

Voor de bouw worden delen gebruikt van  een “acrobaat”: een hooi/gras opschudder die ook banen hooi kan maken. Deze hoofde toch niet worden gebruikt. Er wordt zelfs zo’n waarde aan de nieuwe machine gehecht dat er zelfs een extra “acrobaat” uit Nederland wordt aangeschaft omdat de oude niet voldoende tanden heeft om de machine af te maken!

Voor de bouw worden nu twee mensen ingezet: Richard en Jeroen(ik). Jeroen is zelfs dankzij zijn technisch vernuft tot projectleider benoemt.

Vandaag moesten we dus afscheid nemen van de kinderen en dat deden we met een vossenjacht. De kinderen moesten op zoek naar voertuigen. Na afloop kreeg iedereen een ijsje bij de ijscoman.

Mijn wekker ging al om vijf uur ’s ochtends. Samen met boer Hans ging ik naar het land om het gras te harken. Na een korte uitleg vertrok Hans weer naar de boerderij, terwijl ik bijna 2 hectare moest harken. Lekker op en neer over de akker, heerlijk ontspannen met een flinke Fiat Agri tractor, die bijna net zo makkelijk rijdt als m’n eigen auto.

Om zeven uur was ik hier mee klaar en ging ik weer terug naar de boerderij. Tijd om te ontbijten. Daarna in de groepsruimte aan de slag. Deze begint al aardige vormen aan te nemen.

Vervolgens geen kinderprogramma voor mij, maar het geharkte gras kuilen en en uitspreiden. Alles wat afgelopen dagen gemaaid was moest in de kuil komen. Dat bleek hard werken, want hier zijn we rond een uur mee begonnen. Uiteindelijk eindigden Susan, Saline, Steven, Eiso, Wouter en ik rond drie uur ’s nachts. Nog lang niet alle lag in de kuil, maar iedereen begon behoorlijk moe te worden.

Op een ander stuk land was het gemaaide gras tot balen geperst. Deze lagen klaar om opgehaald te worden. Het bericht ging echter de ronde dat een aantal lokale boeren balen zouden stelen.

Steven en ik zijn daarom met de auto naar dit stuk land gegaan om de balen te bewaken. We hebben tot negen uur ’s ochtends opgelet en af en toe een ronde over het land gemaakt.

Toen was het tijd om toch maar een paar uurtjes te slapen om weer fris te zijn met het kinderprogramma.

Zie ook een aantal foto’s op www.mobypicture.com/user/maartenvv

MV

Op basis van de peiling bij de achterban over het verhaal van Elia hebben we toch besloten af te zien van het offeren van de teddybeer. We vonden het tof te zien dat er zoveel mensen betrokken zijn bij ons project en vele leuke suggesties gedaan hebben. We wilden met het verhaal duidelijk maken dat er één echte God is. De dames hebben als Baalpriesters een gaaf dansje verzonnen en we hebben uiteindelijk onze snoepvoorraad geofferd.

Dit was de eerste week in Roemenië waarbij we al enorm veel indrukken hebben opgedaan. Er is al veel gewerkt aan het nieuwe ruimte: de koeien zijn verhuist, de ruimte gestript en in de muren zijn de ruimtes gekomen om de kunststof kozijnen te kunnen plaatsen. Morgen zal er aan de vloer begonnen worden…

Deze week hebben we vier programma’s “gedraaid”. Het eerste was het programma waarbij het verhaal van de schepping centraal stond zoals al in De eerste dag bouwen en kinderprogramma te lezen is.

Het tweede programma is door Dieuwke en Saline gemaakt en ging over de barmhartige Samaritaan. Zij gebruikten hiervoor als eersten een toneelstukje wat voor de kinderen erg leuk was en ze er aansprak. Na de uitleg hierover konden de kinderen op een poppetje tekenen en er een stukje aluminium erop plakken om een spiegel voor te stellen. Vervolgens werden buiten spelletjes gedaan in de vorm van een zeskamp. Dit is overigens de standaard volgorde van de kinderprogramma’s.

Donderdag hebben Steven en ik(Jeroen) het verhaal van Job uitgebeeld. De dag erna, vrijdag, hebben Marjolein en Wouter hun programma tot uitvoering gebracht met als thema De zaaier (Matteus 13 1-9).

s’Avonds is er iedere dag een dagafsluiting welke omstebeurt worden voorbereid door een ander persoon. Tijdens deze gesprekken is het mooi om te horen hoe iedereen anders of juist hetzelfde over een onderwerp denkt, hier leert iedereen veel van. De onderwerpen lopen ook erg uiteen, de ene keer vooral religieus, de andere keer een onderwerp die dat niet is.

Gisteren zijn we zijn we naar de rivier geweest wat ook een hele beleving is geweest. Hierna hebben we genoten van de barbecue en de muggen van ons… Hierbij is het muggenbulten record verbroken en verlegd naar 50.

We hebben hier enorm naar ons zin en houden jullie op de hoogte(als de wind in de goede richting staat voor de internet-verbinding).

De groep

Wij willen dit graag gaan uitbeelden. Het idee is opgevat om een knuffelbeertje te offeren door het te besprenkelen met spiritus en te doen alsof dit water is. Dat is lekker ludiek en zo komt het verhaal goed over. Er heerst nu alleen verdeeldheid in de groep. Een deel vindt dat je geen knuffeldiertje moet offeren omdat het hier als waardevol ervaren wordt. Een alternatief in hout of papier vinden de anderen een slap offer.

Graag jullie mening en wie weet hebben jullie een alternatief idee!